Staat op de leeslijst

Top top top! Een politiek filosofisch boek dat zich afvraagt: werkt de meritocratie wel zoals we denken (spoiler alert: nee) en wat zijn de (morele) gevolgen van het centraal stellen van deze theorie in onze samenleving. Volgens Sandel moeten we de grote rol van geluk in het zijn van succesvol erkennen en daar kan ik het alleen maar mee eens zijn.

Rob de Wijk is een deskundige op het gebied van internationale betrekkingen. Die deskundigheid komt duidelijk naar voren in dit boek over de Europese Unie, dat vol zit met (historische) kennis. Het boek bespreekt uitgebreid de invloed van een aantal crises (eurocrisis, vluchtelingencrisis, Brexit, Covid) en andere wereldmachten (China, Rusland en de VS) op de EU en haar rol in de internationale politiek. Waar veel mensen spreken over het toenaderende einde van de EU door al deze invloeden van buitenaf, betoogt Rob de Wijk dat de grootste bedreiging juist van binnenuit de EU komt. Het beschrijft op een overtuigende manier dat de EU middels de 'soft power' methode zeer effectief is op het wereldtoneel, en dat de crises van de afgelopen jaren de EU vooral versterkt hebben. Het is een kritisch, maar ook optimistisch boek over de toekomst van Europa.

Ik heb Paul Verhaeghe 'ontdekt' tijdens corona en heb toen een aantal van zijn boeken achter elkaar gelezen. Het is bij mij dus een beetje een samensmelting geworden, ik kan niet precies vertellen wat ik welk boek besproken wordt, maar ik vond ze eigenlijk allemaal de moeite waard. Paul Verhaeghe is een echte systeemdenken die verbindingen weet te leggen tussen microervaringen (psychologie) en macrosystemen (maatschappij).

Ik kan niet zo goed in woorden uitdrukken wat ik zo goed vond aan dit boek, maar het heeft me echt diep geraakt. Het gaat over een boerenjongen - Stoner - die voor een studie agrarische wetenschappen naar de universiteit gaat, maar verliefd wordt op literatuur en besluit professor te worden. Dat is het verhaal, het is niet spannend of groots, maar juist in zijn traagheid, soberheid en intimiteit heel erg mooi. En het is prachtig geschreven (dit geldt trouwens ook voor Butcher's crossing, een ander boek van John Williams). In reviews wordt vaak gezegd dat Stoner een tragische personage is, wiens leven nooit echt van de grond komt. Ik zie dat totaal niet zo, ik denk juist dat er een grootste schoonheid zit in het leiden van een niet zo groots leven, zeker als je dat leven bekijkt door de ogen van Stoner.

Ja, een pareltje! Ik geef toe, deze is niet voor iedereen. Het is een sciencefiction boek, inclusief buitenaardse wezens, ruimte- en tijdreizen, een depressieve robot en de vernietiging van de aarde. Maar al deze dingen vormen slechts het decor voor het daadwerkelijke verhaal, dat veel meer wegheeft van een intelligente filosofische beschouwing van onze maatschappij en het leven. Niet onbelangrijk, het boek is vooral heel erg grappig (je moet wel van absurde humor houden). En als je niet zo van lezen houdt, dan is er ook een geweldig luisterversie, voorgelezen door niemand minder dan Stephen Fry.

Een klassieker! Niet voor iedereen (net zoals elk boek), maar ik vond het prachtig. Dankzij dit boek ben ik weer begonnen met lezen, ik kon het gewoon niet wegleggen. Het is een filosofische roman over de relatie tussen vier personen - twee mannen en twee vrouwen - die allemaal op een andere manier in het leven staan. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het boek een aantal jaar geleden heb gelezen. Ik wil het eigenlijk graag nog een keer lezen, maar in mijn herinnering is dit boek zo indrukwekkend, dat ik bang ben dat het mijn verwachtingen niet zal waarmaken (vast onzin). Wat ik eigenlijk wil zeggen: als je het nog niet gelezen heb, lees het!